't is ier weeral stil...
Maar dat is (normaal gezien dan toch) stilte voor de storm.
De hele maan november heb ik mezelf looprust opgelegd. Dan kunnen we in december weeral stilletjes aan beginnen voorbereiden voor het nieuwe seizoen. Ondertussen hebben we echter niet stilgezeten, maar een oude vriend opnieuw ontdekt: het zwembad. Toen ik 7 jaar geleden stopte met roken en bijgevolg 10 kg bijkwam was dit de eerste sport die ik na jaren verwaarlozen opnieuw ontdekte. Schoolslag om te beginnen omdat crawl véél te vermoeiend was. Zelfs dan nog verzoop ik bijna bij mijn eerste baantjes en na een uur had ik een half zwembad binnen. Gaandeweg verbeterde mijn stijl en een jaar later kon ik als een ancien baantjes trekken zonder uitrusten. Maar een weerspannige knie dwong mij schoolslag stil te leggen. Crawl ging nog steeds niet vlot en toen heb ik mijn zwembroek maar in de wilgen gehangen. Deze maand wil ik echter doorzetten... gewapend met enkele tips van een vriend die redder is en met behulp van een drijvertje wil het toch zachtjesaan beginnen lukken. Michael Phelps moet voorlopig nog geen concurrentie vrezen. Mijn uiteindelijke doel is één km aan één stuk te kunnen zwemmen.
Samen met de 10km lopen hebben we dan al het begin en einde van een kwart triathlon. Blijft dan nog over: 45 km fietsen...
Posts tonen met het label training. Alle posts tonen
Posts tonen met het label training. Alle posts tonen
Cancel Mc Bride
Na de halve marathon in Eindhoven en de 20 km van Brussel moet ik nu ook de Mc Bride-run aan mij laten passeren. Een nukkige achillespees is deze keer spelbreker. Zondag wou ik nog een laatste lange duurloop doen, maar na 3 km heb ik al beslist om de training vroegtijdig af te breken. 'k had geen pijn, was niet vermoeid, maar het ging gewoon niet. ik kwam niet in kadans en liep met de elegantie van een zwanger Nijlpaard. Maandag voelde ik al een lichte pijn. Dinsdag en woensdag kon ik nauwelijks een trap af. Vandaag is het al iets beter, maar ik denk dat ik toch beter een weekje rust hou.
Ik ben ook aan nieuwe schoenen toe, deze zijn al een jaar oud en dringend aan vervanging toe.
nieuwe afspraak voor de Keignaertloop
PS moest iemand geïnteresseerd zijn in mijn startnummer voor zondag, geef een seintje dan stuur ik je mijn bevestigingsmail...
Gedragscode op trainingslopen.
Hallo,
In voorbereiding van Mc Bride run probeer ik elke week een lange duurloop in te lassen in het schema. Dat loopt ondertussen redelijk vlot zodat ik tijdens het lopen de gedachten los kan laten. Ik ben namelijk een van die weinige hardlopers bij wie er nog geen mp3 speler uit de oren groeit. Ik kan daar geen tijd insteken om daar goeie loopmuziek op te zetten en die Start-to-run pot-kasten zijn wel goed maar na 10 keer ben je "Silver surfer" en zijn kompanen ook wel beu gehoord. Waar waren we gebleven? Die gedachten ja, meestal gaat het dan over die opdracht op het werk waar je nog niet precies weet hoe je eraan zal beginnen, of die klussen in het huis die nog allemaal moeten gebeuren. Over hoe de dijk in Oostende één grote werf is. En gisteren over het hardlopen zelf. Neen niet over hoe lang het nog lopen was en hoeveel pijn de spieren deden, maar hoe je reageert op andere hardlopers. Tijdens een wedstrijd is het "simpel" je loopt zo hard je kan en probeert zoveel mogelijk lopers achter je te houden. Maar op training reageer je heel anders. Enkele situaties:
1) je bent aan het joggen en een andere hardloper komt je tegemoet.
reactie: iets verdapperen, je ademhaling controleren, je gezicht proberen in een ontspannen plooi te leggen. zo van "nee hoor mij kost het geen moeite." Je wil niet staren dus kijk je overal naartoe behalve die aankomende loper. 10m voor het kruisen even oogcontact, een haastig knikje en een goeiedag Als de tegenligger wat leuks is probeer je er bovendien nog een glimlachje uit te persen.
2) Je bent aan het joggen en een andere hardloper loopt in dezelfde richting
reactie: bijna ongemerkt gaat er een km bij in je snelheid. zakt weer terug als er 30 m verschil is
3) Je bent oefeningen aan't doen met verschillende snelheden en je komt een loper tegen net op het moment dat je "snelle" periode erop zit.
reactie 1: de loper komt je tegemoet dus je bijt nog even door tot hij gepasseerd is. Straks denkt die mens dat je niet meer kan! Stel je voor zeg!
reactie 2: de loper loopt in dezelfde richting. Doorbijten heeft geen zin dus stop je. Je kijkt ostentatief naar je uurwerk/hartslagmeter, ook al draag je er geen, zo van: ik kon echt nog wel verder maar ja, het schema hé.
Conclusie, zelfs op training zijn we ijdel over onze conditie. Allé ik toch, maar ik vermoed dat ik niet alleen ben daarin.
In voorbereiding van Mc Bride run probeer ik elke week een lange duurloop in te lassen in het schema. Dat loopt ondertussen redelijk vlot zodat ik tijdens het lopen de gedachten los kan laten. Ik ben namelijk een van die weinige hardlopers bij wie er nog geen mp3 speler uit de oren groeit. Ik kan daar geen tijd insteken om daar goeie loopmuziek op te zetten en die Start-to-run pot-kasten zijn wel goed maar na 10 keer ben je "Silver surfer" en zijn kompanen ook wel beu gehoord. Waar waren we gebleven? Die gedachten ja, meestal gaat het dan over die opdracht op het werk waar je nog niet precies weet hoe je eraan zal beginnen, of die klussen in het huis die nog allemaal moeten gebeuren. Over hoe de dijk in Oostende één grote werf is. En gisteren over het hardlopen zelf. Neen niet over hoe lang het nog lopen was en hoeveel pijn de spieren deden, maar hoe je reageert op andere hardlopers. Tijdens een wedstrijd is het "simpel" je loopt zo hard je kan en probeert zoveel mogelijk lopers achter je te houden. Maar op training reageer je heel anders. Enkele situaties:
1) je bent aan het joggen en een andere hardloper komt je tegemoet.
reactie: iets verdapperen, je ademhaling controleren, je gezicht proberen in een ontspannen plooi te leggen. zo van "nee hoor mij kost het geen moeite." Je wil niet staren dus kijk je overal naartoe behalve die aankomende loper. 10m voor het kruisen even oogcontact, een haastig knikje en een goeiedag Als de tegenligger wat leuks is probeer je er bovendien nog een glimlachje uit te persen.
2) Je bent aan het joggen en een andere hardloper loopt in dezelfde richting
reactie: bijna ongemerkt gaat er een km bij in je snelheid. zakt weer terug als er 30 m verschil is
3) Je bent oefeningen aan't doen met verschillende snelheden en je komt een loper tegen net op het moment dat je "snelle" periode erop zit.
reactie 1: de loper komt je tegemoet dus je bijt nog even door tot hij gepasseerd is. Straks denkt die mens dat je niet meer kan! Stel je voor zeg!
reactie 2: de loper loopt in dezelfde richting. Doorbijten heeft geen zin dus stop je. Je kijkt ostentatief naar je uurwerk/hartslagmeter, ook al draag je er geen, zo van: ik kon echt nog wel verder maar ja, het schema hé.
Conclusie, zelfs op training zijn we ijdel over onze conditie. Allé ik toch, maar ik vermoed dat ik niet alleen ben daarin.
Daar is 'm weer!
Hallo,
't is hier nogal stil geweest op de blog de laatste tijd. Op loopvlak is het echter minder stil geweest. Van nauwelijks 20 km per week begin maart tot een 45km/week vorige week. Daartussenin zijn er ook nog 2 wedstrijden geweest waarvan de omstandigheden memorabeler waren dan de wedstrijd zelf. De wijkloop 't Hazegras verliep in een onvervalste winterstorm. De start van Damme Brugge Damme verliep dan weer in kafkaiaanse toestanden. Beide wedstrijden waren verder kwa prestaties niet meteen om hele epistels over vol te zwammen. De training - of eerder het gebrek aan - zal daar wel niet volledig vreemd aan geweest zijn. Met beter weer en het zomeruur is het ook veel aangenamer om s'avonds nog een blokje om te lopen. Gisteren is de dijk dan ook nog eens onveilig gemaakt. Oorspronkelijk was het plan om van het JetCenter naar de dijk te lopen en dan van Oostende naar Raversijde te lopen en terug langs het station. goed voor een kleine 16 km
het was echter mooi weer en ik had er zin in, dus ben ik maar doorgelopen naar Middelkerke.
Het eerste deel van de gaanderijen tot voorbij Raversijde over het strand. Maar toen werden de golfbrekers toch een beetje te hoog en ben ik verder over de dijk gelopen. totale tijd: 1u55
Aangezien de 20 km van brussel niks wordt heb ik beslist om de Mc Bride run mee te doen. Maar eerst de St-Jansloop en Dwars door Brugge...
't is hier nogal stil geweest op de blog de laatste tijd. Op loopvlak is het echter minder stil geweest. Van nauwelijks 20 km per week begin maart tot een 45km/week vorige week. Daartussenin zijn er ook nog 2 wedstrijden geweest waarvan de omstandigheden memorabeler waren dan de wedstrijd zelf. De wijkloop 't Hazegras verliep in een onvervalste winterstorm. De start van Damme Brugge Damme verliep dan weer in kafkaiaanse toestanden. Beide wedstrijden waren verder kwa prestaties niet meteen om hele epistels over vol te zwammen. De training - of eerder het gebrek aan - zal daar wel niet volledig vreemd aan geweest zijn. Met beter weer en het zomeruur is het ook veel aangenamer om s'avonds nog een blokje om te lopen. Gisteren is de dijk dan ook nog eens onveilig gemaakt. Oorspronkelijk was het plan om van het JetCenter naar de dijk te lopen en dan van Oostende naar Raversijde te lopen en terug langs het station. goed voor een kleine 16 km
het was echter mooi weer en ik had er zin in, dus ben ik maar doorgelopen naar Middelkerke.
Het eerste deel van de gaanderijen tot voorbij Raversijde over het strand. Maar toen werden de golfbrekers toch een beetje te hoog en ben ik verder over de dijk gelopen. totale tijd: 1u55
Aangezien de 20 km van brussel niks wordt heb ik beslist om de Mc Bride run mee te doen. Maar eerst de St-Jansloop en Dwars door Brugge...
Overmoed...
Komt voor de val...
Als je je nieuwe hobby reeds enige tijd beoefent komt er altijd een moment dat je iets nonchalanter begint te worden: Je begint het klappen van de zweep te kennen en begint de regels en voorschriften wat te buigen. Je weet immers waar je mee bezig bent niet? en wat zou dat als je niet elke keer 100% procent volgens het boekje werkt? Dat kan toch geen kwaad? Jou overkomt niks want jij kent je lichaam et beste en alle andere regels volg je wél nog nauwkeurig. En trouwens in dat of dat artikel van die professor wordt die regel toch in vraag gesteld, dus...
Dat is mij overkomen. Na de geslaagde seizoensopener op 't Sas werden de training stelselmatig uitgebreid om me klaar te stomen voor de Ten miles Oostende - Brugge. ik had ergens eens een artikel gelezen dat stretchen voor een looptraining of wedstrijd onzin is. Dus sloeg ik dat stuk stelselmatig over en begon elke training met 1 à 2 km rustig lopen. Eerst ging dat prima. "Zie je wel " dacht ik, "die vent heeft gelijk, als je maar rustig genoeg begint aan je training dan is dat stretchen nergens voor nodig." maar 14 dagen geleden had ik daags na een training pijn in mijn kuit net alsof ik kramp gehad had. Wat dus niet het geval was. de pijn ging niet helemaal weg maar verminderde wél tijdens het lopen. vorige week zaterdag was het wel prijs: na 10 van de 14 km moest ik plots stoppen met een stekende pijn in die kuit. een spierscheurtje en 10 dagen buiten strijd.
Conclusies:
1)Zondag wordt het geen toptijd.
2) Stretchen voor het lopen is GEEN onzin.
Als je je nieuwe hobby reeds enige tijd beoefent komt er altijd een moment dat je iets nonchalanter begint te worden: Je begint het klappen van de zweep te kennen en begint de regels en voorschriften wat te buigen. Je weet immers waar je mee bezig bent niet? en wat zou dat als je niet elke keer 100% procent volgens het boekje werkt? Dat kan toch geen kwaad? Jou overkomt niks want jij kent je lichaam et beste en alle andere regels volg je wél nog nauwkeurig. En trouwens in dat of dat artikel van die professor wordt die regel toch in vraag gesteld, dus...
Dat is mij overkomen. Na de geslaagde seizoensopener op 't Sas werden de training stelselmatig uitgebreid om me klaar te stomen voor de Ten miles Oostende - Brugge. ik had ergens eens een artikel gelezen dat stretchen voor een looptraining of wedstrijd onzin is. Dus sloeg ik dat stuk stelselmatig over en begon elke training met 1 à 2 km rustig lopen. Eerst ging dat prima. "Zie je wel " dacht ik, "die vent heeft gelijk, als je maar rustig genoeg begint aan je training dan is dat stretchen nergens voor nodig." maar 14 dagen geleden had ik daags na een training pijn in mijn kuit net alsof ik kramp gehad had. Wat dus niet het geval was. de pijn ging niet helemaal weg maar verminderde wél tijdens het lopen. vorige week zaterdag was het wel prijs: na 10 van de 14 km moest ik plots stoppen met een stekende pijn in die kuit. een spierscheurtje en 10 dagen buiten strijd.
Conclusies:
1)Zondag wordt het geen toptijd.
2) Stretchen voor het lopen is GEEN onzin.
21.097 km.
Dat is de afstand van een halve marathon.
Het is een stapsteen naar het lopen van een volledige marathon.
Gisterenavond heb ik voor het eerst deze afstand in één ruk lopend afgelegd. Allé bijna in één ruk.
'k had me voorgenomen om dezelfde 2 rondjes van vorige week te lopen en dan nog een standaard rondje van 5 km erachteraan. Deze rondjes lopen echter dwars door het Olympia en er was blijkbaar een wedstrijd aan de gang. Bij sommige risicowedstrijden wordt het Olympia in 2 gesneden door hekken om de "fans" van thuisploeg en bezoekers uit elkaar te houden. Ik nam geen risico's en gin over op plan B: één toertje van 17 km naar Nieuweghe brug en Bloemendale en dan nog een kort toerke van 4 km erachteraan. De toer van 17 km ging redelijk tot aan km 16. Daar sloeg het noodlot toe.
Omdat de lichten op Sint-Andries platse op rood stonden had ik beslist om via 't Kloosterveld en de Robrecht van Vlaanderenlaan naar huis terug te lopen i.p.v. via de Koning Leopold III-laan en de Doornstraat. Maar ik loop daar bijna nooit en het was al donker. Ik sla een hoekje om en had een afstapje niet gezien: Voet omgeslagen en vol tegen dek, 2 gevelde knieen en geschraapte handen. na 200 m hinken en stappen toch voorzichtigjes terug beginnen lopen en met moeite het parcours vol gemaakt in een tijd van +/- 2 uur.
Vandaag gaat het al wat beter dan gisteren toen ik nauwelijks nog de trap op raakte.
We zullen zien, theoretisch zijn we klaar voor Eindhoven, maar ik weet nog steeds niet zeker of ik ook zal gaan...
Het is een stapsteen naar het lopen van een volledige marathon.
Gisterenavond heb ik voor het eerst deze afstand in één ruk lopend afgelegd. Allé bijna in één ruk.
'k had me voorgenomen om dezelfde 2 rondjes van vorige week te lopen en dan nog een standaard rondje van 5 km erachteraan. Deze rondjes lopen echter dwars door het Olympia en er was blijkbaar een wedstrijd aan de gang. Bij sommige risicowedstrijden wordt het Olympia in 2 gesneden door hekken om de "fans" van thuisploeg en bezoekers uit elkaar te houden. Ik nam geen risico's en gin over op plan B: één toertje van 17 km naar Nieuweghe brug en Bloemendale en dan nog een kort toerke van 4 km erachteraan. De toer van 17 km ging redelijk tot aan km 16. Daar sloeg het noodlot toe.
Omdat de lichten op Sint-Andries platse op rood stonden had ik beslist om via 't Kloosterveld en de Robrecht van Vlaanderenlaan naar huis terug te lopen i.p.v. via de Koning Leopold III-laan en de Doornstraat. Maar ik loop daar bijna nooit en het was al donker. Ik sla een hoekje om en had een afstapje niet gezien: Voet omgeslagen en vol tegen dek, 2 gevelde knieen en geschraapte handen. na 200 m hinken en stappen toch voorzichtigjes terug beginnen lopen en met moeite het parcours vol gemaakt in een tijd van +/- 2 uur.
Vandaag gaat het al wat beter dan gisteren toen ik nauwelijks nog de trap op raakte.
We zullen zien, theoretisch zijn we klaar voor Eindhoven, maar ik weet nog steeds niet zeker of ik ook zal gaan...
eindelijk weer een tien mijl
Deze avond heb ik voor het eerst sinds de sirene-jogging nog eens 16 km aan een stuk gelopen.
'k had deze week nauwelijks kilometers gemaakt (9 :-(), dus vandaag was eigenlijk de laatste kans om daar wat aan te doen. ik vertrok met het idee om 2 of 3 toertjes van 5 km te lopen, maar onderweg ben ik van idee veranderd: ik zou beginnen met een rondje van 8 km en dan wel zien in de tweede ronde wat ik zou doen: nog eentje van 8 of één rondje van 5. Het zijn er uiteindelijk dus 2 van 8 geworden. jeij me!. samen met de 4 km die ik op een sukkeldrafje afwerkte naast het skeelerende dochtertje van mijn vriendin is dat bijna 20 km! helaas niet in één stuk maar toch.
Eindhoven komt nog steeds te vroeg, maar wegens het afblazen van de ekiden in Brussel zit ik wel een maand zonder wedstrijdritme, iets wat me niet meer overkomen is sinds april. hmmm 'k zal efkens joggings.be moeten raadplegen of er nog een wedstrijd in de buurt is intussentijd.
Volgend jaar gaan we er toch eens werk moeten van maken om de 42 km vol te maken.
'k had deze week nauwelijks kilometers gemaakt (9 :-(), dus vandaag was eigenlijk de laatste kans om daar wat aan te doen. ik vertrok met het idee om 2 of 3 toertjes van 5 km te lopen, maar onderweg ben ik van idee veranderd: ik zou beginnen met een rondje van 8 km en dan wel zien in de tweede ronde wat ik zou doen: nog eentje van 8 of één rondje van 5. Het zijn er uiteindelijk dus 2 van 8 geworden. jeij me!. samen met de 4 km die ik op een sukkeldrafje afwerkte naast het skeelerende dochtertje van mijn vriendin is dat bijna 20 km! helaas niet in één stuk maar toch.
Eindhoven komt nog steeds te vroeg, maar wegens het afblazen van de ekiden in Brussel zit ik wel een maand zonder wedstrijdritme, iets wat me niet meer overkomen is sinds april. hmmm 'k zal efkens joggings.be moeten raadplegen of er nog een wedstrijd in de buurt is intussentijd.
Volgend jaar gaan we er toch eens werk moeten van maken om de 42 km vol te maken.
dipje
Na de mindere prestatie in de sirenejogging heb ik het even moeilijk gehad om mezelf te motiveren om nog te gaan lopen. Het resultaat was er dan ook naar: tot vrijdagavond had ik van de hele week maar 5 km gelopen. Vrijdag wou ik dan in de voorbereiding naar de halve marathon in Eindhoven een duurloop inlassen: 3 rondjes van 5 km. En als ik het nog zag zitten: een vierde rondje.
Halverwege het derde rondje ben ik echter moeten stoppen: links deed mijn knie en enkel pijn, rechts mijn grote teen en mijn heup.
Vanavond heb ik dan nog eens 10 km gelopen zodat het weektotaal toch nog op 27 km komt, geen uitschieter, maar ook geen ramp. Ik zal toch nog eens héél goed moeten nadenken over mijn deelname in Eindhoven :-S
Enfin,woensdag is er de wedstrijd "rond de nieuwe koerswijk" van het OLC daarna zien we wel.
Misschien liggen de langere afstanden mij niet en moet ik mij meer concentreren op de 10km en de 10 mijl...
Halverwege het derde rondje ben ik echter moeten stoppen: links deed mijn knie en enkel pijn, rechts mijn grote teen en mijn heup.
Vanavond heb ik dan nog eens 10 km gelopen zodat het weektotaal toch nog op 27 km komt, geen uitschieter, maar ook geen ramp. Ik zal toch nog eens héél goed moeten nadenken over mijn deelname in Eindhoven :-S
Enfin,woensdag is er de wedstrijd "rond de nieuwe koerswijk" van het OLC daarna zien we wel.
Misschien liggen de langere afstanden mij niet en moet ik mij meer concentreren op de 10km en de 10 mijl...
training met de collega's
Met enkele collega's ga ik regelmatig op dinsdag na het werk eens een rondje lopen.
Dan lopen we vanaf het JetCenter naar het stadhuis en door het Leopoldpark naar de dijk om zo langs het casino, op en af het staketsel langs de trap door het station terug naar het bosje, een laatste toer rond de vijver en de training zit er alweer op.
we waren vanavond maar met z'n twee, Stefan en ik, het had de hele dag niet veel gedeugd van weer maar toen we vertrokken kwam het zonnetje piepen. Stefan vond dat niet zo leuk omdat ie "eens in de regen wou lopen". Hij had beter z'n wafel gehouden. Toen we aan't bosje aankwamen begon het te gieten. We zijn dan nog kletsnat geworden.
en dat was nog maar de voorbode van de stortbui die ik onderweg naar huis heb gehad.
Enfin 't ging het een stuk beter dan zondag, het was dan ook wel niet zo ver maar ik had geen last van mijn knie. Donderdag nog een korte intervaltraining en zondag zien we wel.
'k heb er vanavond op gelet: mijn schoenen zijn aan vervanging toe. 't zal echter iets zijn voor na de Tien mijl...
Dan lopen we vanaf het JetCenter naar het stadhuis en door het Leopoldpark naar de dijk om zo langs het casino, op en af het staketsel langs de trap door het station terug naar het bosje, een laatste toer rond de vijver en de training zit er alweer op.
we waren vanavond maar met z'n twee, Stefan en ik, het had de hele dag niet veel gedeugd van weer maar toen we vertrokken kwam het zonnetje piepen. Stefan vond dat niet zo leuk omdat ie "eens in de regen wou lopen". Hij had beter z'n wafel gehouden. Toen we aan't bosje aankwamen begon het te gieten. We zijn dan nog kletsnat geworden.
en dat was nog maar de voorbode van de stortbui die ik onderweg naar huis heb gehad.
Enfin 't ging het een stuk beter dan zondag, het was dan ook wel niet zo ver maar ik had geen last van mijn knie. Donderdag nog een korte intervaltraining en zondag zien we wel.
'k heb er vanavond op gelet: mijn schoenen zijn aan vervanging toe. 't zal echter iets zijn voor na de Tien mijl...
knieën
Deze avond zou ik in voorbereiding naar de tien mijl van Vlaanderen een laatste duurloop afwerken van +/- 16 km.
Mijn knieën beslisten er echter anders over. Na een half uurtje begon mijn rechterknie pijn te doen en ik wou niks forceren dus heb ik maar rechstomkeert gemaakt. Een kwartiertje verder was het al van kwaad naar erger gegaan en om geen risico's te nemen heb ik dan het laatste stukje maar wandelend afgelegd.
Deze week doen we het rustig aan, misschien nog een interval op dinsdag en even loslopen op donderdag. We zien wel wat de knieën zeggen...
Mijn knieën beslisten er echter anders over. Na een half uurtje begon mijn rechterknie pijn te doen en ik wou niks forceren dus heb ik maar rechstomkeert gemaakt. Een kwartiertje verder was het al van kwaad naar erger gegaan en om geen risico's te nemen heb ik dan het laatste stukje maar wandelend afgelegd.
Deze week doen we het rustig aan, misschien nog een interval op dinsdag en even loslopen op donderdag. We zien wel wat de knieën zeggen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
