e zijn opnieuw gestart, net zoals begin dit jaar met een korte loop
De strandloop van Nieuwpoort: van het Hendrikaplein naar Oostduinkerke en terug. Totaal 7 km.
De deelname is gratis. Officiële tijdsopname is er niet, enkel de volgorde telt. Wie zijn tijd wil weten moet zelf zijn loop timen.
Aangezien ik zonder uurwerk loop gebruik ik de klok die net aan de start/aankomst op de dijk hangt.
Het weer is wisselvallig maar als het is droog als de start gegeven wordt. Om 19u30 weerklinkt de hoorn en aan een verschroeiend tempo rent de troep door het mulle zand naar de waterlijn.
Ik hou het wat rustiger en kan al na een km enkele uitgebrande raketjes oprapen. Een groepje van 6/7 man trotseert samen de wind in het doorgaan. Bij het keerpunt valt de wind weg en het tempo gaat de hoogte in. Na een halve km moet ik de rol lossen. Op een km van het einde kan ik toch nog 2 – 3 man passeren voor wie de tempowissel te zwaar was. Bij de aankomst is het 2 min voor 8. we hebben dus iets van 28 min gelopen op deze koers. Niet slecht voor een eerste wedstrijd na bijna 2 maanden rust. Ik denk wel dat de afstand iets korter was dan 7 km.
Volgende week is een harde dobber met 3 wedstrijden op rij: Oostduinkerke16/07, Zeebrugge17/07, en Knokke 18/07.
De eerste 2 wil ik zeker meemaken omdat ik die vorig jaar ook gelopen heb, de derde zien we nog wel of we nog fris zitten…
Euh ende reka!
Na 3 weken rusten zonder enige vooruitgang is deze week eindelijk doorbraak geboekt.
na de Mc-bride run is ook Keignaertloop en de Vuurtorenloop aan mijn neus voorbij gegaan. Samen met de Wijkloop de nieuwe stad is dit al de derde wedstrijd uit het OLC die ik mis (bye bye bonuspunten)
Maar we wijken af, drie weken lang al is de minste spurtje voldoende om mijn achillespees weer te weten zitten.
Deze week ben ik nog eens binnengestapt bij het Running-center omdat mijn schoentjes versleten waren. De verkoper bestudeert mijn oude schoen en stelt mij 3 modelletjes voor, eentje van Saucony, eentje van Brooks en de opvolger van mijn huidige schoen: De Mizuno Wave inspire 4. Valt het al op welke ik uiteindelijk koos? Juist de opvolger dus.
Diezelfde avond heb ik nog een test-toertje gelopen: 5 km op't gemak. Geen centje pijn! We zijn dus weer vertrokken.
De echte oorzaak, daar ben ik 's anderendaags achtergekomen, dat zijn mijn gewone schoenen. een paar zomerschoenen met een zooltje van twee keer niks en evenveel demping. Soms liep ik naast het dochtertje van mijn vriendin als ze een toertje rond de blok fietste en als ik geen loopschoenen bij had gebeurde dat met de gewone schoenen.
Misschien doe ik vrijdag mee aan de nacht van Vlaanderen, de 10 km dan wel é.
Cancel Mc Bride
Na de halve marathon in Eindhoven en de 20 km van Brussel moet ik nu ook de Mc Bride-run aan mij laten passeren. Een nukkige achillespees is deze keer spelbreker. Zondag wou ik nog een laatste lange duurloop doen, maar na 3 km heb ik al beslist om de training vroegtijdig af te breken. 'k had geen pijn, was niet vermoeid, maar het ging gewoon niet. ik kwam niet in kadans en liep met de elegantie van een zwanger Nijlpaard. Maandag voelde ik al een lichte pijn. Dinsdag en woensdag kon ik nauwelijks een trap af. Vandaag is het al iets beter, maar ik denk dat ik toch beter een weekje rust hou.
Ik ben ook aan nieuwe schoenen toe, deze zijn al een jaar oud en dringend aan vervanging toe.
nieuwe afspraak voor de Keignaertloop
PS moest iemand geïnteresseerd zijn in mijn startnummer voor zondag, geef een seintje dan stuur ik je mijn bevestigingsmail...
12/05 Kortrijk loopt 11,2km - 53:00 - 12.5 km/h
Een vriendin van mij woont sinds kort in kortrijk stelde voor om deze loop eens mee te doen. Ik was te laat om online in te schrijven en om nu 18 euro op te hoesten voor een toer rond Kortrijk en dan nog zelf te moeten lopen ook, dat was er een beetje over. Daarom vatte ik het uitgekiende plan om gewoon mee te lopen zonder inschrijving. toegegeven, je loopt zonder championchip en komt dus niet op de tabellen. Een ongemak waar ik best mee kon leven voor een besparing van 18 euro. Kortrijk loopt gaat over 2 afstanden: 5 en 11 km. De start van beide afstanden is gelijktijdig. De 5km stopt halverwege net voorbij de doortocht over de markt. de 11 km wedstrijd doet een volledige toer en komt terug aan op 't Hoge, Campus de Lange Munt.
Al vroeg in de wedstrijd wordt duidelijk dat de naam 't Hoge niet toevallig gekozen is. de eerste 20 minuten lopen we bijna constant naar beneden. ideaal voor de korte afstand, maar wij moeten finishen waar we gestart zijn, dus weer omhoog in de tweede wedstrijdhelft als de vermoeidheid en de warmte al beginnen spelen. Al bij al valt dit nog mee en is de warmte eigenlijk nog de grootste vijand. Na ongeveer 53 minuten lopen we over de meet. Moest dit zo duur niet zijn zou ik zeker overwegen om hier nog eens terug te komen, de organisatie is namelijk picco bello zowel voor als na de wedstrijd. Ook het parcours bevat een paar mooie stukken.
De dames zijn een half uur later gestart en hadden blijkbaar een bekende deelneemster:
407. 131 F ROELANTS Petra 1969 35:13 35:13 7:03 8.52
408. 2702 F PRINSES Astrid BEL 35:13 35:13 7:03 8.52
409. 550 F SCHEERLINCK Marjan 1957 35:14 35:14 7:03 8.52 409
Al vroeg in de wedstrijd wordt duidelijk dat de naam 't Hoge niet toevallig gekozen is. de eerste 20 minuten lopen we bijna constant naar beneden. ideaal voor de korte afstand, maar wij moeten finishen waar we gestart zijn, dus weer omhoog in de tweede wedstrijdhelft als de vermoeidheid en de warmte al beginnen spelen. Al bij al valt dit nog mee en is de warmte eigenlijk nog de grootste vijand. Na ongeveer 53 minuten lopen we over de meet. Moest dit zo duur niet zijn zou ik zeker overwegen om hier nog eens terug te komen, de organisatie is namelijk picco bello zowel voor als na de wedstrijd. Ook het parcours bevat een paar mooie stukken.
De dames zijn een half uur later gestart en hadden blijkbaar een bekende deelneemster:
407. 131 F ROELANTS Petra 1969 35:13 35:13 7:03 8.52
408. 2702 F PRINSES Astrid BEL 35:13 35:13 7:03 8.52
409. 550 F SCHEERLINCK Marjan 1957 35:14 35:14 7:03 8.52 409
04/05 dwars door brugge 14,? km 1:09:33
St-Michiels, zondag 4 mei 2008. de eerste zondag van mei is de spoorwegstraat in Sint-Michiels traditioneel het toneel van de start van "Dwars door Brugge". Nieuw dit jaar is dat de tijdopname gebeurt met chips. Een veel betere en eerlijkere manier voor de mensen die achteraan starten. Ik ben er tijdig bij en kan nog plaatsnemen net achter de box met de wedstrijdlopers. Dat heeft een groot voordeel: slalommen is er nauwelijks bij. Er is echter ook een gevaar: je wordt haast automatisch meegezogen in een tempo die veel te hoog ligt door snellere lopers die je links en rechts voorbij lopen. Nog een nieuwtje is dat het parcours grondig hertekend is. In plaats van de mensen al na 1km over het smalle jaagpad te sturen met alle ergernis vandien lopen we door het centrum van Sint-Michiels en meteen door het centrum van Brugge om langs de Vesten terug te keren.
Maar goed, om 3 uur weerklinkt het startschot en weg zijn we. Op de markt staat een massa volk maar toch weete een collega zich erbovenuit te roepen. Merci Nico. Wat ik vreesde gebeurt: te snel gestart en na 6 km leg ik een tandje af. Op de vesten beginnen de gevolgen van het weer zich te laten gevoelen en de ene na de andere loper moet een stukje wandelen. Gelukkig kan ik volhouden en na 11 km staat een tweede drankpost. Dan komt het einde al naderbij. Het laatste stuk is bijna identiek en na 1 u en 9 min 33 seconden loop ik over de matten. Een gelijkaardige tijd als vorig jaar. het enige wat nog onduidelijk is, is de afstand. Meningen lopen uiteen van 14,1 tot 14,7km. Op naar de McBride-run
Gedragscode op trainingslopen.
Hallo,
In voorbereiding van Mc Bride run probeer ik elke week een lange duurloop in te lassen in het schema. Dat loopt ondertussen redelijk vlot zodat ik tijdens het lopen de gedachten los kan laten. Ik ben namelijk een van die weinige hardlopers bij wie er nog geen mp3 speler uit de oren groeit. Ik kan daar geen tijd insteken om daar goeie loopmuziek op te zetten en die Start-to-run pot-kasten zijn wel goed maar na 10 keer ben je "Silver surfer" en zijn kompanen ook wel beu gehoord. Waar waren we gebleven? Die gedachten ja, meestal gaat het dan over die opdracht op het werk waar je nog niet precies weet hoe je eraan zal beginnen, of die klussen in het huis die nog allemaal moeten gebeuren. Over hoe de dijk in Oostende één grote werf is. En gisteren over het hardlopen zelf. Neen niet over hoe lang het nog lopen was en hoeveel pijn de spieren deden, maar hoe je reageert op andere hardlopers. Tijdens een wedstrijd is het "simpel" je loopt zo hard je kan en probeert zoveel mogelijk lopers achter je te houden. Maar op training reageer je heel anders. Enkele situaties:
1) je bent aan het joggen en een andere hardloper komt je tegemoet.
reactie: iets verdapperen, je ademhaling controleren, je gezicht proberen in een ontspannen plooi te leggen. zo van "nee hoor mij kost het geen moeite." Je wil niet staren dus kijk je overal naartoe behalve die aankomende loper. 10m voor het kruisen even oogcontact, een haastig knikje en een goeiedag Als de tegenligger wat leuks is probeer je er bovendien nog een glimlachje uit te persen.
2) Je bent aan het joggen en een andere hardloper loopt in dezelfde richting
reactie: bijna ongemerkt gaat er een km bij in je snelheid. zakt weer terug als er 30 m verschil is
3) Je bent oefeningen aan't doen met verschillende snelheden en je komt een loper tegen net op het moment dat je "snelle" periode erop zit.
reactie 1: de loper komt je tegemoet dus je bijt nog even door tot hij gepasseerd is. Straks denkt die mens dat je niet meer kan! Stel je voor zeg!
reactie 2: de loper loopt in dezelfde richting. Doorbijten heeft geen zin dus stop je. Je kijkt ostentatief naar je uurwerk/hartslagmeter, ook al draag je er geen, zo van: ik kon echt nog wel verder maar ja, het schema hé.
Conclusie, zelfs op training zijn we ijdel over onze conditie. Allé ik toch, maar ik vermoed dat ik niet alleen ben daarin.
In voorbereiding van Mc Bride run probeer ik elke week een lange duurloop in te lassen in het schema. Dat loopt ondertussen redelijk vlot zodat ik tijdens het lopen de gedachten los kan laten. Ik ben namelijk een van die weinige hardlopers bij wie er nog geen mp3 speler uit de oren groeit. Ik kan daar geen tijd insteken om daar goeie loopmuziek op te zetten en die Start-to-run pot-kasten zijn wel goed maar na 10 keer ben je "Silver surfer" en zijn kompanen ook wel beu gehoord. Waar waren we gebleven? Die gedachten ja, meestal gaat het dan over die opdracht op het werk waar je nog niet precies weet hoe je eraan zal beginnen, of die klussen in het huis die nog allemaal moeten gebeuren. Over hoe de dijk in Oostende één grote werf is. En gisteren over het hardlopen zelf. Neen niet over hoe lang het nog lopen was en hoeveel pijn de spieren deden, maar hoe je reageert op andere hardlopers. Tijdens een wedstrijd is het "simpel" je loopt zo hard je kan en probeert zoveel mogelijk lopers achter je te houden. Maar op training reageer je heel anders. Enkele situaties:
1) je bent aan het joggen en een andere hardloper komt je tegemoet.
reactie: iets verdapperen, je ademhaling controleren, je gezicht proberen in een ontspannen plooi te leggen. zo van "nee hoor mij kost het geen moeite." Je wil niet staren dus kijk je overal naartoe behalve die aankomende loper. 10m voor het kruisen even oogcontact, een haastig knikje en een goeiedag Als de tegenligger wat leuks is probeer je er bovendien nog een glimlachje uit te persen.
2) Je bent aan het joggen en een andere hardloper loopt in dezelfde richting
reactie: bijna ongemerkt gaat er een km bij in je snelheid. zakt weer terug als er 30 m verschil is
3) Je bent oefeningen aan't doen met verschillende snelheden en je komt een loper tegen net op het moment dat je "snelle" periode erop zit.
reactie 1: de loper komt je tegemoet dus je bijt nog even door tot hij gepasseerd is. Straks denkt die mens dat je niet meer kan! Stel je voor zeg!
reactie 2: de loper loopt in dezelfde richting. Doorbijten heeft geen zin dus stop je. Je kijkt ostentatief naar je uurwerk/hartslagmeter, ook al draag je er geen, zo van: ik kon echt nog wel verder maar ja, het schema hé.
Conclusie, zelfs op training zijn we ijdel over onze conditie. Allé ik toch, maar ik vermoed dat ik niet alleen ben daarin.
Daar is 'm weer!
Hallo,
't is hier nogal stil geweest op de blog de laatste tijd. Op loopvlak is het echter minder stil geweest. Van nauwelijks 20 km per week begin maart tot een 45km/week vorige week. Daartussenin zijn er ook nog 2 wedstrijden geweest waarvan de omstandigheden memorabeler waren dan de wedstrijd zelf. De wijkloop 't Hazegras verliep in een onvervalste winterstorm. De start van Damme Brugge Damme verliep dan weer in kafkaiaanse toestanden. Beide wedstrijden waren verder kwa prestaties niet meteen om hele epistels over vol te zwammen. De training - of eerder het gebrek aan - zal daar wel niet volledig vreemd aan geweest zijn. Met beter weer en het zomeruur is het ook veel aangenamer om s'avonds nog een blokje om te lopen. Gisteren is de dijk dan ook nog eens onveilig gemaakt. Oorspronkelijk was het plan om van het JetCenter naar de dijk te lopen en dan van Oostende naar Raversijde te lopen en terug langs het station. goed voor een kleine 16 km
het was echter mooi weer en ik had er zin in, dus ben ik maar doorgelopen naar Middelkerke.
Het eerste deel van de gaanderijen tot voorbij Raversijde over het strand. Maar toen werden de golfbrekers toch een beetje te hoog en ben ik verder over de dijk gelopen. totale tijd: 1u55
Aangezien de 20 km van brussel niks wordt heb ik beslist om de Mc Bride run mee te doen. Maar eerst de St-Jansloop en Dwars door Brugge...
't is hier nogal stil geweest op de blog de laatste tijd. Op loopvlak is het echter minder stil geweest. Van nauwelijks 20 km per week begin maart tot een 45km/week vorige week. Daartussenin zijn er ook nog 2 wedstrijden geweest waarvan de omstandigheden memorabeler waren dan de wedstrijd zelf. De wijkloop 't Hazegras verliep in een onvervalste winterstorm. De start van Damme Brugge Damme verliep dan weer in kafkaiaanse toestanden. Beide wedstrijden waren verder kwa prestaties niet meteen om hele epistels over vol te zwammen. De training - of eerder het gebrek aan - zal daar wel niet volledig vreemd aan geweest zijn. Met beter weer en het zomeruur is het ook veel aangenamer om s'avonds nog een blokje om te lopen. Gisteren is de dijk dan ook nog eens onveilig gemaakt. Oorspronkelijk was het plan om van het JetCenter naar de dijk te lopen en dan van Oostende naar Raversijde te lopen en terug langs het station. goed voor een kleine 16 km
het was echter mooi weer en ik had er zin in, dus ben ik maar doorgelopen naar Middelkerke.
Het eerste deel van de gaanderijen tot voorbij Raversijde over het strand. Maar toen werden de golfbrekers toch een beetje te hoog en ben ik verder over de dijk gelopen. totale tijd: 1u55
Aangezien de 20 km van brussel niks wordt heb ik beslist om de Mc Bride run mee te doen. Maar eerst de St-Jansloop en Dwars door Brugge...
20 km van Brussel uitverkocht op 3 dagen
Ik had me bij het werk opgegeven om de 20 km van Brussel te lopen.
aangezien de inschrijvingsperiode op het werk nog loopt tot morgen was dit bericht dan ook een serieuze tegenslag.
We staan nu op de wachtlijst om niet gebruikte nummers te kunnen overnemen.
Als er iemand is die nog een nummer overheeft, ik hou me warm aanbevolen...
aangezien de inschrijvingsperiode op het werk nog loopt tot morgen was dit bericht dan ook een serieuze tegenslag.
We staan nu op de wachtlijst om niet gebruikte nummers te kunnen overnemen.
Als er iemand is die nog een nummer overheeft, ik hou me warm aanbevolen...
02/03 Ten Miles Ooostende Brugge (OLC) 16.095 km 1:18:19 12,33 km/h
Het is een winderige zondag als we in 't Waggelwater op de bus stappen naar Oostende om er de ten miles af te malen. na een korte omweg via het station en oprit 8 zijn we onderweg naar Zandvoorde
Wegens werken kan de start niet plaatsvinden op de parking van Proviron zoals gewoonlijk maar langs het kanaal. de wind zit in de rug dus het zal een snelle wedstrijd worden.
Na de perikelen van de voorbije weken is het afwachten wat het zal worden. Om 11u weerklinkt het startschot en na een kleine minuut passeer ook ik de matten. De weg is breed en drummen hoeft niet echt. Maar na 2 km lopen aan Plassendaele we het veel smallere jaagpad op en daar is het toch nog een beetje schikken en schuiven om een plaatsje vooruit te raken. na een kilometer op het jaagpad merk ik dat ik al een tijdje in het spoor loop van een oude maat uit de tijd van de KSA. Hendrik Vanhoucke en zijn vrouwtje lopen trouw elk jaar enkele 10 mijls-wedstrijden. vorig jaar waren ze nog veel te sterk voor mij. Op de Tien mijl van Vlaanderen kon ik hem net achter mij houden Deze keer lopen we een gelijkaardig tempo. we lopen de rest van de wedstrijd dan ook samen. en ondertussen kunnen we nog eens bijkletsen. Dit zorgt er ook voor dat de kilometers voorbij vliegen en voor we het weten zijn we reeds halverwege aan Stalhille brug.Vanaf dan kunnen we beginnen aftellen naar de finish. Eens voorbij Nieuwege brug begint vermoeidheid toch stilaan te knagen. Sandra beslist om het iets rustiger aan te doen en laat ons gaan. ter hoogte van de Pastoriestraat - waar ik vorig jaar gekraakt ben begint het ook nu weer te nijpen. Omdat ik dit jaar een compagnon heb kan ik doorbijten. en net voor de roeiclub komt de verlossende aankomstlijn in zicht. Ik ben echter zo gefocust op de aankomst dat ik de klok volledig gemist heb (ook al niet meer de eerste keer). als ik zowat rondvraag blijkt de tijd rond 1:18, 1:19 te liggen.
deze avond snel eens de website van Chronorace gecheckt en ja hoor 1:18:19 (reële tijd). Een resultaat waar ik voor de wedstrijd niet eens van had durven dromen. Merci Hendrik voor het gangmaken. Een heel verschil met de 1:37:33 van vorig jaar.
Wegens werken kan de start niet plaatsvinden op de parking van Proviron zoals gewoonlijk maar langs het kanaal. de wind zit in de rug dus het zal een snelle wedstrijd worden.
Na de perikelen van de voorbije weken is het afwachten wat het zal worden. Om 11u weerklinkt het startschot en na een kleine minuut passeer ook ik de matten. De weg is breed en drummen hoeft niet echt. Maar na 2 km lopen aan Plassendaele we het veel smallere jaagpad op en daar is het toch nog een beetje schikken en schuiven om een plaatsje vooruit te raken. na een kilometer op het jaagpad merk ik dat ik al een tijdje in het spoor loop van een oude maat uit de tijd van de KSA. Hendrik Vanhoucke en zijn vrouwtje lopen trouw elk jaar enkele 10 mijls-wedstrijden. vorig jaar waren ze nog veel te sterk voor mij. Op de Tien mijl van Vlaanderen kon ik hem net achter mij houden Deze keer lopen we een gelijkaardig tempo. we lopen de rest van de wedstrijd dan ook samen. en ondertussen kunnen we nog eens bijkletsen. Dit zorgt er ook voor dat de kilometers voorbij vliegen en voor we het weten zijn we reeds halverwege aan Stalhille brug.Vanaf dan kunnen we beginnen aftellen naar de finish. Eens voorbij Nieuwege brug begint vermoeidheid toch stilaan te knagen. Sandra beslist om het iets rustiger aan te doen en laat ons gaan. ter hoogte van de Pastoriestraat - waar ik vorig jaar gekraakt ben begint het ook nu weer te nijpen. Omdat ik dit jaar een compagnon heb kan ik doorbijten. en net voor de roeiclub komt de verlossende aankomstlijn in zicht. Ik ben echter zo gefocust op de aankomst dat ik de klok volledig gemist heb (ook al niet meer de eerste keer). als ik zowat rondvraag blijkt de tijd rond 1:18, 1:19 te liggen.
deze avond snel eens de website van Chronorace gecheckt en ja hoor 1:18:19 (reële tijd). Een resultaat waar ik voor de wedstrijd niet eens van had durven dromen. Merci Hendrik voor het gangmaken. Een heel verschil met de 1:37:33 van vorig jaar.
Overmoed...
Komt voor de val...
Als je je nieuwe hobby reeds enige tijd beoefent komt er altijd een moment dat je iets nonchalanter begint te worden: Je begint het klappen van de zweep te kennen en begint de regels en voorschriften wat te buigen. Je weet immers waar je mee bezig bent niet? en wat zou dat als je niet elke keer 100% procent volgens het boekje werkt? Dat kan toch geen kwaad? Jou overkomt niks want jij kent je lichaam et beste en alle andere regels volg je wél nog nauwkeurig. En trouwens in dat of dat artikel van die professor wordt die regel toch in vraag gesteld, dus...
Dat is mij overkomen. Na de geslaagde seizoensopener op 't Sas werden de training stelselmatig uitgebreid om me klaar te stomen voor de Ten miles Oostende - Brugge. ik had ergens eens een artikel gelezen dat stretchen voor een looptraining of wedstrijd onzin is. Dus sloeg ik dat stuk stelselmatig over en begon elke training met 1 à 2 km rustig lopen. Eerst ging dat prima. "Zie je wel " dacht ik, "die vent heeft gelijk, als je maar rustig genoeg begint aan je training dan is dat stretchen nergens voor nodig." maar 14 dagen geleden had ik daags na een training pijn in mijn kuit net alsof ik kramp gehad had. Wat dus niet het geval was. de pijn ging niet helemaal weg maar verminderde wél tijdens het lopen. vorige week zaterdag was het wel prijs: na 10 van de 14 km moest ik plots stoppen met een stekende pijn in die kuit. een spierscheurtje en 10 dagen buiten strijd.
Conclusies:
1)Zondag wordt het geen toptijd.
2) Stretchen voor het lopen is GEEN onzin.
Als je je nieuwe hobby reeds enige tijd beoefent komt er altijd een moment dat je iets nonchalanter begint te worden: Je begint het klappen van de zweep te kennen en begint de regels en voorschriften wat te buigen. Je weet immers waar je mee bezig bent niet? en wat zou dat als je niet elke keer 100% procent volgens het boekje werkt? Dat kan toch geen kwaad? Jou overkomt niks want jij kent je lichaam et beste en alle andere regels volg je wél nog nauwkeurig. En trouwens in dat of dat artikel van die professor wordt die regel toch in vraag gesteld, dus...
Dat is mij overkomen. Na de geslaagde seizoensopener op 't Sas werden de training stelselmatig uitgebreid om me klaar te stomen voor de Ten miles Oostende - Brugge. ik had ergens eens een artikel gelezen dat stretchen voor een looptraining of wedstrijd onzin is. Dus sloeg ik dat stuk stelselmatig over en begon elke training met 1 à 2 km rustig lopen. Eerst ging dat prima. "Zie je wel " dacht ik, "die vent heeft gelijk, als je maar rustig genoeg begint aan je training dan is dat stretchen nergens voor nodig." maar 14 dagen geleden had ik daags na een training pijn in mijn kuit net alsof ik kramp gehad had. Wat dus niet het geval was. de pijn ging niet helemaal weg maar verminderde wél tijdens het lopen. vorige week zaterdag was het wel prijs: na 10 van de 14 km moest ik plots stoppen met een stekende pijn in die kuit. een spierscheurtje en 10 dagen buiten strijd.
Conclusies:
1)Zondag wordt het geen toptijd.
2) Stretchen voor het lopen is GEEN onzin.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
